Ons doel

Doel 1

De naam Mandela is gekoppeld aan het fietsen plan, daar de naam wereldwijd bekend is als een voorbeeld van je leven geven voor een betere samenleving. Het ligt in de bedoeling om ooit een educatief en herinneringen centrum van Mandela z’n leven in district six te Kaapstad te creëren.

Mandela : "Alles is onmogelijk tot het gedaan is !"

Doel 2

In dit geval het tweede doel het exporteren van de Nederlandse fietscultuur, het verwezenlijken van de opvang en recycling van oude en kapotte fietsen uit en van Nederland. Nederland is met 20 miljoen fietsen het dichtstbevolkte fietsland ter wereld. Als de niet fietsers meegerekend worden een paar fietsen per persoon. Plus het feit dat er een groot grijs fietsencircuit is, daar er ongeveer 700.000 per jaar 'gestolen' worden. Getallen, die er voor zorgen dat er vele duizenden fietsen kapot en verwaarloosd achterblijven in de straten van alle steden in Nederland en zo voor veel overlast zorgen. Bijna alle gemeenten ruimen deze wrakken, recyclen het beste en de rest verdwijnt in de schredder. In de grote steden zijn dat duizenden fietsen per maand.

De opmars van de elektrische fiets, nu 6%, is mede een reden om deze verspilling van vaak Nederlandse kwaliteits fietsen tegen te gaan.

Aad Bak, oprichter van de stichting heeft ruim een jaar voor werk in Lima gewoond en gezien dat daar erg weinig fietsen zijn, dit terwijl de stad Lima vrijwel geheel vlak is en er vele voorzieningen getroffen worden en zijn om te kunnen fietsen. Er worden overal fietspaden aangelegd en de overheden zijn het fietsen aan het promoten met de voor ons bekende feiten : goedkoop, autonoom, beter milieu, geen herrie, geen file, tijdwinst, gezondheid, voorkomen obesitas en het terug dringen van het verbruik van fossiele brandstoffen.

Onze stichting wil de hand leggen op deze vaak nog goed bruikbare fietsen en onderdelen: Redden van de schredder. Om zo een kleine bijdrage te leveren aan een beter leven voor nu en later, hier en daar; duurzaamheid.

Het fietsplan bied de armste lokale onderklasse ook een goede kans op werk: repareren, fietskoeriersdienst, onderhoud, boodschappen en andere zaken bezorgen. Er zorgen in Lima al een klein aantal bakfietsen voor een en ander. Wat bewijst dat het chaotische verkeer de fiets kan handelen. Er zijn echter meer fietsers nodig om het vastgelopen verkeer weer op gang te krijgen en de vervuiling van de vaak stinkende en ronkende auto’s omlaag te brengen. Een voorbeeld; met de auto is een half uur voor 4 kilometer gebruikelijk, een afstand die met de fiets vijf minuten duurt.

Er gaan door Mandela op de fiets, fietsen beschikbaar worden gesteld als een soort van minikrediet. Limanezen de kans geven om over een fiets te beschikken.

Kinderen die vaak een uur moeten lopen om op school te komen en zo moe zijn dat ze in de klas zitten te slapen zijn er met een fiets in tien minuten.

De fietsen die in Nederland in de verpulveraar verdwijnen zijn vaak van hoge kwaliteit en de roep om duurzaamheid leert dat die een tweede leven moeten krijgen op een plek die er om schreeuwt en niet naar China mogen gaan als oud ijzer. Om daar weer gebruikt te worden om een veel mindere kwaliteit fiets van te maken, die per schip weer terug vervoerd moet worden met een hoge vervuilende factor.

De fiets heeft verder nog als hele goede eigenschap dat zij of hij met heel weinig gereedschap onderhouden en rijklaar gemaakt kan worden.

Mandela: “Alles is onmogelijk tot het gedaan is”